
تصمیم گیری در مورد چگونگی انتشار اپلیکیشن
در ادامه گامهای افزایش احتمال موفقیت اپلیکیشن، نوبت به تصمیمگیری در مورد چگونگی انتشار اپ میرسد. پیش از این، در پستهای قبلی به تعیین بازار هدف و بررسی تعامل کاربران با اپلیکشن پرداختیم. گام بعدی تعیین نحوه انتشار اپ است و شامل چند نکته کلیدی و مهم است.
اول باید اهداف مالی خود را مشخص کنیم. در حال حاضر در جهان بیش از دو میلیارد گوشی هوشمند وجود دارد و سهم ایران از این تعداد چیزی بالغ بر 30 میلیون کاربر است که بیش از 25 میلیون، کاربر اندروید هستند. در این بین، چه درصدی از بازار علاقهمند به استفاده از اپلیکیشن ما است؟ در تولید هر محصول، باید معیارهایی را برای سنجش موفقیت و عملکرد آن مورد توجه قرار داد. یکی از مهمترین شاخصهای کلیدی عملکرد، شاخص market-fit است. فرض کنید شما ایده اپلیکیشنی را دارید که خود حاضر به خرید و استقاده از آن نیستید، قطعا تولید آن منجر به درآمدزایی نخواهد شد. برای موفقیت، گروهی از مشتریان را باید داشته باشید که محصول شما را بخواهند و آن را خریداری کنند، این همان چیزی است که از آن با عنوان market-fit یاد میشود.

همواره میتوان نبود market-fit را به سادگی حس کرد. مثلاً انتقال دهان به دهان هنوز اتفاق نیفاده است؛ میزان استفاده و درگیر شدن کاربر با اپلیکیشن رشد سریعی ندارد. نظر منتقدان و اخبار در مورد محصول مناسب نیست و فروش قابل توجهی رخ نمی دهد و ... بالعکس، زمانی که مشتریان به سرعت محصولات شما را مورد استفاده قرار میدهند و تعامل کاربران زیاد شده و شما مجبور به اضافه کردن سرور میشوید، یا کارمندان پشتیبانی و فروش جذب میکنید، جایزههای مختلف برنده میشوید و سرمایهگذاران به سراغ شما میآیند، زمانی است که market-fit رخ داده است.
در هر اپلیکیشن، یکی از شاخصهای مهمی که دیدی کلی در مورد وضعیت اپ به ما میدهد، ارزش عمر کاربر (LTV) است. اندازه LTV یکی از معیارهای بسیار مهم برای تعیین سودآور بودن اپ است. همچنین این معیار کمک میکند تا یک user base برای اپ ایجاد کرده و بهترین مشتریان را پیدا کنیم.
معیار ارزش عمر کاربر یا همان LTV، میزان درآمد یا ضرری است که مشتری در مدت زمانی که از محصول استفاده میکند، برای شرکت فراهم میکند.
مزایای استفاده از LTV:
بنا بر اطلاعات flurry.com، هر کاربر در روز به طور میانگین 2 ساعت و 42 دقیقه از گوشی تلفن همراه خود استفاده میکند که 86 درصد از آن زمان را در اپلیکیشنها صرف میکند. ولی همه کاربران سودآور نیستند، و قانون 80-20 اینجا هم صادق است. 20 درصد کاربران، 80 درصد از درآمد را تشکیل میدهند.
بسیاری از توسعه دهندگان سعی دارند تا با کمینه کردن هزینه جذب هر کاربر جدید، استراتژی جذب کاربران جدید را بهینه کنند. اما این روش لزوماً بهترین نتیجه را نمیدهد. فرض کنید شما میتوانید کاربری را بدست آورید که بیش از 10 برابر سایرین در اپ شما خرج کند، ولی برای بدست آوردن آن باید بیشتر هزینه کنید. آیا این کار را انجام نمی دهید؟ LTV کمک میکند به جای کمینه کردن هزینه جذب مخاطبان بسیار، بر جذب مخاطبان سودآور تمرکز کنید.
یک باور عام و اشتباه وجود دارد مبنی بر این که اگر درآمد اپ درحال رشد است، جای هیچ نگرانی در مورد اپ وجود ندارد. اما گاهی افزایش درآمد به معنای وضعیت خوب اپ نیست. در واقع مادامی که کاربر جدید وجود دارد، درآمد رشد میکند، ولی در بین آنها، کاربران وفادار و تکراری کمی هست. لذا اپ دچار حباب درآمدی میشود. به جای تمرکز بر روی جذب مخاطب جدید، تمرکز بر روی مخاطب ارزشمند فعلی و طراحی مدلی برای ترغیب کاربر به پرداخت بیشتر مفیدتر خواهد بود.
گام بعدی، انتشار محدود و آزمایشی در بازارهای کوچک است. بهتر است که قبل از انتشار در بازار هدف اصلی در بازارهای کوچکتر ولی واقعی، اپلیکیشن خود را تست کنید. در این بازارها معمولاً هزینه جذب مخاطب جدید کمتر است ولی طول عمر کاربر و در نتیجه درآمد حاصل از وی هم کمتر است.
گام آخر در تصمیم گیری در مورد نحوه انتشار برنامه، تعیین کانالهای جذب کاربر، بودجه و تعیین اهداف مبتنی بر هزینه هاست. در وهله اول هدفگذاری بر گرفتن کاربر جدید باید باشد و از طریق کانالهای مختلف مانند پابلیشرهای اپلیکیشنها و تبلیغات در اپهای پر نصب سعی در جذب کاربر جدید، با هزینه مشخص کنید.
پس از آن، تمرکز بر بدست آوردن LTV و تصمیم گیری بر مبنای آن مهم است. در این مرحله، تبلیغات هدفمندتر شده و در شبکه های اجتماعی مثل تلگرام و اینستاگرام و همچنین شبکههای تبلیغاتی میتوان به جذب مخاطب هدف پرداخت.
نمونهای از برنامهریزی در این گام را در شکل زیر مشاهده میکنید:
